Sergio Agüero, 2011'de kulüp rekoru olan 38 milyon sterlinlik bonservisle Manchester City'ye katıldı ve bunun karşılığını 260 golle ödedi. Bu gollerin arasında kulübe ilk Premier Lig şampiyonluğunu getiren son saniye golü de var. Arjantinli efsane her şeyi kendi ağzından FourFourTwo'ya anlattı.
Röportaj: Zach Lowy
Manchester City teklifi nasıl geldi?
Manchester City'nin beni transfer etmek istediğini öğrendiğim gün, 2011 Copa America için Arjantin Milli Takımı'yla birlikteydim. Atletico Madrid'de beş yılımı doldurmuştum. Menajerim Hernan Reguera aradı ve City'nin çok ilgili olduğunu söyledi. Juventus da ilgileniyordu ve anlaşmaya çok yakındı; o dönem Alessandro Del Piero ile yollarını ayırmaya hazırlanıyorlardı. Ama işin doğrusu, Manchester City devreye girdiği anda kararım verilmişti, çünkü İngiltere liginden hep hoşlanmıştım. Michael Owen benim idolümdü, onu örnek alırdım ve Premier Lig'de oynamayı hayal ediyordum.
Arjantin'den ayrıldığımda çok gençtim. Atletico beni 2006'da Independiente'den İspanya'ya getirdiğinde 17 yaşındaydım, 18'ime girmek üzereydim. En zor şey, o yaşta başka bir ülkeye gitme kararını vermekti. 2006'da bugünkü kadar teknoloji olmadığını unutmamak lazım; ailenle, arkadaşlarınla konuşmak çok daha zordu.
Agüero, Independiente formasıyla futbola ilk adımlarını attığı yıllarda. (Fotoğraf: Shutterstock)
Bugün 17-18 yaşına geldiğinde ailenle bağlantı kurmanın bin bir yolu var; telefonundan 10 saniyede görüntülü arama yapabiliyorsun. O zamanlar herkesle nasıl konuşacağını planlaman gerekiyordu. Daha zordu ve benim için işi bu kadar karmaşık yapan da buydu. Ama İspanya gibi bir ligde oynamaya gitmek ve Avrupa'daki kariyerime Atletico'da başlayabilmek kesinlikle doğru bir karardı.
Avrupa kariyeri Atletico Madrid'de başladı. (Fotoğraf: Getty Images)
City'nin teklifi geldiğinde mesele, Premier Lig'de oynama şansı ve kulübün yeni oyuncularla bir şeyler inşa ediyor olmasıydı. Geleceğe yönelik, şampiyonluklar kazanabilecek bir takım kuruyorlardı. Ayrıca Arjantin'den takım arkadaşım Pablo Zabaleta oradaydı, Carlos Tevez de; bu da kararımı vermemi çok kolaylaştırdı.
Bir karar verirsin ve ters tepebilir, ama neyse ki tıpkı Atletico'ya gittiğimde olduğu gibi bu seçim de doğruydu. Manchester City'deki ilk sezonumda iyi bir yıl geçirdim ve Premier Lig'de 23 gol attım.
İngiliz futboluna neden bu kadar çabuk uyum sağladı?
İngiliz futboluna neden bu kadar çabuk uyum sağladım? Her şeyden önce, içimdeki istek yüzünden. Her zaman rekabet etme arzum vardı, hep biraz daha fazlasını vermek istedim. Manchester City'de tarih yazmak istiyordum; bir de Atletico'ya ödedikleri bonservis yüzünden, harcadıkları paradan memnun kalmalarını istiyordum. İyi performans göstermek istiyordum ki bunun iyi bir yatırım olduğunu görsünler.
Bu kadar iyi uyum sağlamamın başka birçok nedeni vardı; o Manchester City takımındaki oyuncular gibi. David Silva, Yaya Toure, Edin Dzeko, Mario Balotelli, Gareth Barry, Vincent Kompany, James Milner ile oynamak çok kolaydı… Onlar aynı zamanda lider oyunculardı.
Çok sayıda iyi oyuncu vardı ve bu işimi çok kolaylaştırdı. İngiliz oyuncular da bana gerçekten çok iyi davrandı. İngilizceyle zorlanıyordum ama ellerinden geleni yaptılar ve onları anlamama yardımcı oldular. İngiliz takım arkadaşlarımızla hiç kavga etmedim, çünkü her zaman çok saygılıydılar.
Tabii ki ilk sezonumu şampiyon olarak bitirdiğimizde City'ye gelmek çok ama çok iyi bir karar haline geldi. Bu, kulüp için son derece önemli bir şampiyonluktu.
Manchester derbilerinde ne değişti?
O sezon Manchester United'a karşı oynadığımız maçlarla ilgili en güzel anılara sahibim. En önemlisi, ikisini de kazandık. O dönem City, United'ın her zaman daha iyi olduğu ve onları asla yenemeyeceği fikrine alışmıştı.
United'la karşılaşmaya başladığımda düşüncem şuydu: 'Bunun değişmesi lazım. Onları yenebileceğimizi, Manchester derbisini kazanabileceğimizi düşünmeliyiz.' Ve öyle de oldu. Takım da ben de iyi işler çıkardık. United'a karşı oynadığımız o maçlarda tamamen konsantre olabiliyordum. Aklımda hep, 'United'a gol atmalıyım, çünkü bu maçı kazanmamız gerekiyor' düşüncesi vardı. Gerçekten odaklanmıştım ve neyse ki maçlar çoğu zaman oldukça iyi geçti.
2011'de Old Trafford'da 6-1 biten derbide gol sevinci. (Fotoğraf: Getty Images)
QPR maçındaki o gol nasıl geldi?
Manchester United'ı [nisan sonunda] yendikten sonra sezonun son maçına, evimizde QPR'ı yenersek ligi kazanacağımızı bilerek çıktık. Ama ikinci yarıda 2-1 geriye düştük. Tek düşündüğün, 'Ligi kaybedeceğiz' oluyor. Yine de sonuna kadar denemeye devam ettik. Edin Dzeko 92. dakikada skoru 2-2'ye getiren golü attığında, 'Belki bir tane daha atabilirim' diye düşündüm.
İşte bu yüzden iki dakika sonra Nigel de Jong'dan pası almak için geriye gelmeye karar verdim, ardından Mario Balotelli ile verkaç yapmaya çalıştım. Bu zaten kafamdaydı; gol bulabilir miyim diye bunu planlıyordum. Daha önceden Mario'ya onu arayacağımı, topu ona vereceğimi, onun da bana verkaçla asist yapmasını istediğimi söylemiştim.
Neyse ki onunla yaptığım plan işe yaradı; mükemmel bir hareket oldu. Mario'yla verkaç yaptım, golü attım ve şampiyonluğu kazandık.
İnsan ilkini hiç unutmuyor: Manchester City'nin Premier Lig şampiyonluğu kutlaması. (Fotoğraf: Getty Images)
Böyle anlar sonsuza dek seninle kalıyor; hayatımın geri kalanında asla unutmayacağım bir anı bu. Artık oynamadığım ve o şampiyonluğun ne kadar değerli olduğunu anladığım için, ne zaman bundan bahsetsem güzel anılar canlanıyor.
O gün duygu vardı; biz oyuncular için mutluluk vardı. Anın tadını çıkardık, güzel vakit geçirdik ama sonra 20 günlük tatilimiz oldu ve ardından sezon öncesi hazırlık başladı. Yeniden rekabet etmek istiyorduk. O anların tadını uzun süre çıkaramıyorsun; bir sonraki sezonun başında her şey sıfırlanıyor ve devam etmen, çalışmaya devam etmen gerekiyor. İşler böyle yürüyor.
Pep Guardiola ile ilişkisi nasıldı?
Pep Guardiola 2016'da teknik direktör olarak geldi ve başta bu benim için biraz zor oldu, çünkü onun bir santrforda aradığı pres temposunu sürdürmeye alışık değildim. Ama aslında her şey çok iyi sonuçlandı.
Zamanla uyum sağladık ve birbirimize yardım eder hale geldik. Benden o kadar çok şey talep etti ki onunla birlikte çok gol attım ve şampiyonluklar kazandım. Doğrusu, kulüpte birlikte inanılmaz bir hikaye yazdık. Bu yüzden gol atmaya ve tarih yazmaya devam etmem için yaptığı her şey için ona teşekkür etmeliyim. Benim için Pep, çalıştığım en iyi teknik direktör; dünyanın en iyi teknik direktörü.
Rekorlar nasıl geldi?
Kulüpteki dönemimde gol rekorları da kırdım. Neden böyle bir başarı yakaladığımı bilmiyorum. Yaptığın şey maç kazanmaya, gol atmaya ve şampiyonluk kazanmaya odaklanmak; sonra o rekorlar kendiliğinden gelmeye başlıyor.
City'deki ilk günlerimdeki hedefim şampiyonluklar kazanmaktı ve öyle de oldu. Goller rekorları kırmaya başlamamı sağladı: Premier Lig tarihinde en çok hat-trick, Manchester City tarihinin en golcü oyuncusu ve Premier Lig'de en çok gol atan yabancı oyuncu gibi.
Agüero, City'deki 10 sezonunda ligde 184 gol attı. (Fotoğraf: Getty Images)
Kendiliğinden oldu ve yıllar geçtikçe daha fazla rekor kırmaya devam etmek istedim. Olması gerektiği gibi oldu; işleri her zamanki gibi yapmaya devam ederek rekor kıracağımı biliyordum.
City'den ayrıldıktan sonra
2021'de, 10 mutlu yılın ardından ayrıldım ama City'nin başarılı olmaya devam etmesini istiyorum. Şampiyonluk kazanmaya ve harika oyuncular almaya devam ederlerse, bugün bile bu benim kulüpteki mirasımı büyütmeye devam ediyor. Yanlış yola saparlarsa, insanlar City'den eskisi kadar bahsetmez. City zirvede ne kadar uzun kalırsa insanlar kulüpten o kadar çok bahseder, kulüpte oynamış olan bizlerden de o kadar çok bahseder. Benim ve birlikte oynadığım diğer arkadaşlarımın isimleri yukarıda kalmaya devam eder.
Futbolu bırakalı beş yıl oldu ama oynamayı özlemiyorum. Bazen 'Gidip biraz oynamak güzel olurdu' diye düşündüğüm oluyor ama bunun için can atmıyorum. Emekliyim, rahatım, sevdiğim şeyleri yapıyorum ve harika vakit geçiriyorum. Dünya Kupası'nda FIFA Hospitality'nin elçisi olarak çalıştım ve bundan mutluydum, çünkü bana çok iyi davrandılar. Bugün güzel maçlar izlemekten keyif alıyorum ve artık sahaya çıkmamam bir sorun değil.
Dünyanın dört bir yanında hâlâ bir sürü City taraftarıyla karşılaşıyorum. Bazıları İngiltere'den değil, başka ülkelerden ve kulübü destekliyorlar; ama çeşitli yerlerde, hatta Arjantin'de bile birçok İngiliz taraftarla karşılaştım. Bir keresinde akşam yemeği yiyordum ve City'yi tutan iki İngiliz vardı; beni gördüklerine çok sevindiler! Dünyanın neresinde olursam olayım City taraftarları bana iyi davranıyor; Manchester'a her gittiğimde de aynı şey oluyor, gerçi artık pek sık gitmiyorum. Sahada birlikte oynamaktan keyif aldığım eski takım arkadaşlarımla bir arada olmak beni her zaman çok mutlu ediyor.
Taraftarların beni hâlâ takip etmesi, oynadığım dönemdeki gibi sevmeye devam etmesi çok güzel. Sanırım o 10 yıldaki performanslarımdan, kazandığımız tüm şampiyonluklardan ve elbette kulüp tarihi için bu kadar önemli olan QPR golünden memnun kaldılar.
Yıllar geçtikçe, her yıl 13 Mayıs'ta, QPR'a attığım golün yıldönümünde, o anı yeniden yaşıyorum. Güzel anılar; benim için hep öyle kalacak.
Sergio Agüero, bu yılki Dünya Kupası'nda FIFA Hospitality'nin elçisiydi. Bu röportaj FourFourTwo dergisinin Eylül 2026 sayısında yayımlanmıştır.
Kapak fotoğrafı: Shutterstock