Yeniden Başlamak: Enes Ünal’ın Dönüş Hikâyesi Özel Röportaj

Röportaj: Ferhat Demirkıyık

Kariyerinin en parlak döneminde peş peşe gelen sakatlıklarla oyundan uzaklaştı; Premier Lig’in acımasız rekabetinde yeniden ayağa kalkmaya çalıştı. Şimdi ise kendisini en mutlu hissettiği, en çok sevildiği ve en iyi futbolunu oynadığı yerde yeni bir başlangıç yapıyor. Getafe formasıyla yeniden sahne alan millî futbolcu Enes Ünal, “Tekrar futbolcu olduğumu hissediyorum” sözleriyle özetlediği dönüş hikâyesini tüm açıklığıyla anlattı.

Futbolculuğunun ve kişiliğinin İspanya’da şekillendiğini belirten Ünal; Bournemouth’ta kaçırdığı fırsatlardan Avrupa Şampiyonası öncesinde yaşadığı kırılmaya, Premier Lig’in “futbolun NBA’si” olarak tanımladığı yüksek rekabetinden Millî Takım’daki santrfor baskısına kadar kariyerinin kritik dönemeçlerine samimi yanıtlar verdi. Arda Güler için “Onunla hangi forvet oynamak istemez?” diyen deneyimli golcü, Türk futbolunun genç oyuncu yetiştirme konusundaki en temel eksikliğine de dikkat çekti: “Bir futbolcu, oynayarak futbolcu oluyor.” Henüz 29 yaşında olduğunu özellikle vurgulayan Enes Ünal’ın mesajı ise net: Sakatlıkların gölgesinde geçen yılların ardından şimdi hedefi, üst düzey futbolda hâlâ fark yaratabileceğini önce kendisine, ardından sahaya yeniden göstermek.

Getafe, kariyerinde çok özel bir yere sahip. Yıllar sonra yeniden bu formayı giymek nasıl bir his?,

Çok güzel tabii. Geri döndüğüm için çok mutluyum. Son iki üç yıl benim için zor geçti; özellikle sakatlıklar ve istediğim süreleri alamamak... Küçük yaştan beri sürekli futbol oynamaya alıştığım ve 18-19 yaşımdan bu yana düzenli oynadığım için son iki üç yıl benim açımdan çok zor oldu. Bu dönemin ardından en mutlu olduğun, en çok sevildiğin ve en iyi performansını gösterdiğin yere dönebilme fırsatının çıkması çok güzel oldu.

İspanya'ya ilk gittiğin dönemden bugüne baktığında, İspanyol futbolunun sana kazandırdıklarıyla ilgili neler söyleyebilirsin?

Kariyerimin en uzun dönemi burada geçti. Hem İspanya'da adam oldum hem de İspanya'da futbolcu oldum diyebiliriz. Çünkü 16 yaşında profesyonel olarak oynamaya başladım. Bursaspor'da iki yıl çok fazla süre alamadım; daha çok sonradan oyuna girdim ve Şenol Güneş ile Christoph Daum dönemlerinde tecrübe kazandım. Ardından Belçika ve Hollanda'da geçirdiğim iki yıl, genç bir oyuncu olarak benim için öğrenme dönemi oldu. Ancak gerçek, üst düzey futbolla İspanya'da tanıştım ve uzun süre burada devam ettim.

İspanya futbolu bana birçok şey kattı. Çok çabuk oynanan, yüksek reaksiyon gerektiren ve detayların son derece önemli olduğu bir futbol var. Bunu İspanya Millî Takımı'ndan, Avrupa Ligi'ni ve Şampiyonlar Ligi'ni kazanan İspanyol takımlarından da görebilirsiniz. Oyun çok hızlı; detaylara büyük özen gösteriliyor ve top kaybedildiğinde verilen reaksiyon çok önemli. Bu, benim en çok öğrendiğim konulardan biri oldu. Modern futbolda forvetlerin savunmadaki rolü bakımından da bana çok şey öğretti ve beni modern futbola hazırladı. Artık savunma forvetlerden başlıyor. Bunun ne kadar önemli olduğunu Paris Saint-Germain'den ve İspanya Millî Takımı'ndan da görebiliyoruz.

Peki Bournemouth'a gittiğinde Premier Lig deneyimi sana, İspanya'ya kıyasla neler kattı? Orada bambaşka bir hava ve tempo var.

Fiziksel olarak güçlendim. Özellikle hem sakatlıklar hem de istediğim süreleri alamamam nedeniyle fitness salonunda çok uzun zaman geçirdim. Süre alamadığınızda daha fazla çalışıyor, ekstra koşular yapıyorsunuz. Orada fiziksel gelişim konusunda bana çok güzel detaylar öğrettiler.

Premier Lig futbolun zirvesi. Basketbolda NBA neyse, Premier Lig de o seviyeye geldi. Karşılaştığınız her takım ve bütün takım arkadaşlarınız çok üst düzey; sizin de o seviyede olmanız gerekiyor. Benim özelimde bir, ardından ikinci sakatlığı yaşıyorsunuz; geri dönmek için çabalıyorsunuz fakat istediğiniz süreleri bulamıyorsunuz. O tren kaçtıkça geri dönüş çok zor oluyor çünkü Premier Lig böyle bir lig.